Znane marki i naziści

8 stycznia 2012

Do napisania tego posta nakłonił mnie film dokumentalny APOKALIPSA. SIŁA HITLERA, dostępny na National Geographic Channel. Przy okazji kolejna emisja w środę, 11 stycznia o godz. 21:00. Film przedstawia życie Hitlera i jego dojście do władzy:

Dokument „Apokalipsa. Siła Hitlera” składa się z materiałów w całości pochodzących z odkrytych niedawno na nowo 35-, 16- i 8-milimetrowych taśm filmowych, które poddano obróbce cyfrowej i do których częściowo dodano kolor. Powstaje z nich obraz II wojny światowej, przestawiając nie tylko jej złożoność, ale również perspektywy ofiar i zwycięzców. Zobaczymy rzadkie zdjęcia Hitlera odpoczywającego w swoim alpejskim domu, prześladowania Żydów w getcie w Łodzi i poruszające pożegnania francuskich żołnierzy wyruszających na wojnę.

Dzięki temu filmowi dowiedziałem się interesujących rzeczy.

Hugo Boss

Znana niemiecka firma produkująca odzież i perfumy z siedzibą w Metzingen, założona w 1923 przez Hugo Ferdinanda Bossa (1885–1948). Firma Hugo Boss była producentem mundurów dla SS, SA, Wehrmachtu i Hitlerjugend. Sam Hugo Boss był członkiem partii nazistowskiej. W 1999 roku, amerykańscy prawnicy złożyli pozew przeciwko firmie w imieniu tych kórzy przeżyli przymusowe roboty w fabryce Hugo.

W 1946 wyrok denazyfikacji, w oparciu o jego wczesne członkostwo w partii, jego wsparcie finansowe SS i mundur dostarczane do hitlerowskich partii jeszcze przed 1933 r., Boss został uznany za zarówno „działacza” jak i „zwolennika i beneficjenta narodowego socjalizmu”. Został pozbawiony prawa do głosowania, zdolności do prowadzenia działalności gospodarczej i ukarany „bardzo wysoką grzywną” w wysokości 100.000 marek. Zmarł w 1948 roku, ale jego biznes przetrwał.

W 1997 roku firma pojawiła się na liście szwajcarskich niewykorzystywanych rachunków bankowych, co wstrząsnęło publikacją artykułów, podkreślających zaangażowanie Hugo Boss w nazizm.  W 1999 roku amerykańscy prawnicy złożyli pozwy w New Jersey, w imieniu ocalałych i ich rodzin, i pozwali za wykorzystanie robotników przy pracach przymusowych w czasie wojny.

W grudniu 1999 r. doszło do zawarcia porozumienia między niemieckim rządem oraz grupą amerykańskich prawników (reprezentujących pozwy zbiorowe), organizacjami żydowskimi i rządem Stanów Zjednoczonych, aby ustanowić fundusz opiewający na kwotę 5,1 miliardów dolarów, finansowany w równych częściach przez niemiecki przemysł i rząd niemiecki, mający na celu zrekompensowanie robotnikom przymusowym wykorzystywania ich przez Niemców podczas II wojny światowej.  Hugo Boss zgodził się uczestniczyć w tym funduszu, do kwoty, która została oszacowana przez niektóre źródła na ok. „752 000 €”, podczas gdy inni uznali, iż firma „ostatecznie wpłaciła absolutne minimum do funduszu kompensacyjnego”.

Reklama Boss’a z 1993:

Ford

Ford Motor Company – spółka akcyjna z siedzibą w Dearborn, Michigan, USA, założona w Detroit w 1903 r. przez Henry’ego Forda. Po dojściu do władzy Hitlera, obaj zostali przyjaciółmi (Ford miał zwyczaj dawać urodzinowy prezent Hitlerowi – czek na 100 tysięcy marek, a Hitler odznaczył go wysokim orderem III Rzeszy – Orderem Orła Niemieckiego). Łączyła ich wspólna niechęć do Żydów. Jest bardzo prawdopodobne, że Ford finansował NSDAP w latach 20 (działo się to potajemnie – możemy tak wnioskować za sprawą relacji „świadków”).

Siemens

To międzynarodowy koncern z branży energetycznej, elektrotechnicznej i telekomunikacyjnej. Główna siedziba koncernu znajduje się w Monachium i w Berlinie. Siemens AG zajmował istotną rolę w nazistowskim systemie państwowych monopoli stworzonych na potrzeby gospodarki wojennej Niemiec. W czasie II wojny światowej większość produkcji koncernu była kierowana na potrzeby armii.

Siemens AG uczestniczył m.in. w produkcji pocisków V-1 i V-2. W 1941 kapitał akcyjny wzrósł do 400 mln reichsmarek, a sam koncern zaczął uczestniczyć w grabieży substancji przemysłowej krajów okupowanych (w tym Polski i ZSRR).

Wykorzystywał także pracę wywiezionych do Niemiec robotników przymusowych, jeńców wojennych oraz więźniów obozów koncentracyjnych – m.in. pracowali oni w zakładach urządzeń silnoprądowych Siemens-Schuckertwerke GmbH, które znajdowały się w pobliżu obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau oraz w zakładach Siemens & Halske AG zlokalizowanych przy obozie koncentracyjnym Groß-Rosen.

Siemens opracował także projekty krematoriów w obozie Auschwitz-Birkenau (same krematoria wybudowała firma Hoch und Tiefbau AG z Katowic) oraz zamontował w nich urządzenia gazowe.

Bayer

Bayer AG – niemieckie przedsiębiorstwo chemiczne i farmaceutyczne założone w 1863 przez Friedricha Bayera i Johanna Friedricha Weskotta. Od 1957 produkty światowego koncernu są obecne na polskim rynku. W 1991 roku powstało w Polsce samodzielne przedstawicielstwo pod nazwą „Bayer AG, Oddział w Polsce”, przekształcone następnie w przedsiębiorstwo „Bayer Spółka z o.o.”, które rozpoczęło działalność w 1994 roku.

W chwili utworzenia przedsiębiorstwo nosiło nazwę Friedr. Bayer et comp. i produkowało barwniki, w 1881 zostało zarejestrowane jako Farbenfabriken vormals Friedr. Bayer & Co. W 1912 Carl Duisberg został dyrektorem generalnym przedsiębiorstwa i rozpoczął proces jego ekspansji rynkowej, której uwieńczeniem było powstanie w 1925 koncernu chemicznego pod nazwą IG Farben – w czasie II wojny światowej właśnie w nim wytwarzano gaz Cyklon B używany w komorach gazowych. W Auschwitz testowano lekarstwa i preparaty na zlecenie IG Farbenindustrie (m. in. Bayer), polegające na badaniach nad chorobami zakaźnymi obejmujące m.in. zarażanie więźniów prowadzące bezpośrednio do ich wysokiej śmiertelności; procederem tym zajmowali się lekarze SS Friedrich Entress, Helmut Vetter i Eduard Wirths.

IBM

BM (ang. International Business Machines Corporation; potocznie zwany Big Blue, NYSE: IBM) – jeden z najstarszych koncernów informatycznych. Obecnie firma oferuje rozwiązania w oparciu o usługi doradcze i informatyczne oraz oprogramowanie i sprzęt.

Sprzęt dostarczany był nazistom przez niemiecką filię firmy IBM, znaną jako Dehomag. Wśród towarów dostarczanych przez niemiecki oddział IBM, znajdowały się maszyny liczące i karty perforowane, które były wykorzystane przez Niemców podczas przygotowań do ataku na Polskę. Maszyny sortujące zainstalowane były we wszystkich obozach koncentracyjnych. Umożliwiały kontrolę transportów kolejowych i ogólnie ułatwiały prowadzenie operacji odszukania, przemieszczenia i wymordowania milionów ludzi w całej okupowanej Europie.

Edwin Black, autor książki IBM i Holocaust, który kilka lat poświęcił na badania działalności firmy Dehomag, stwierdził, że Holocaust dokonałby się z firmą IBM albo bez niej, ale Holocaust, jaki znamy, zagłada ludzi na wielką skalę, to Holocaust technologii IBM. To ona umożliwiła nazistom osiągnięcie wielkiego wymiaru, szybkości i skuteczności… Nie ulega wątpliwości, że do maja 1939 r. zarejestrowano, zbadano, ponumerowano i odpowiednio zaklasyfikowano niemal każdego praktykującego Żyda.

9 lutego 2001 ofiary hitleryzmu zaskarżyły firmę IBM w nowojorskim sądzie. Pozew stawiał firmie zarzuty świadomego dostarczania III Rzeszy technologii, która ułatwiała prześladowania i ludobójstwo, oraz kierowania niemiecką filią firmy. Jedna z maszyn sortujących Holleritha – patent korporacji IBM – jest obecnie eksponowana w Muzeum Holocaustu w Waszyngtonie.

BMW

Pochodzący z Bawarii koncern motoryzacyjny znajduje się dziś w czołówce producentów luksusowych samochodów. W czasie II wojny światowej, BMW zajmowało się produkcją silników dla Luftwaffe, a także wyposażonych w doczepiany kosz motocykli. Do 1940 r. BMW zajmowało się także produkcją wojskowych samochodów.

Przez długi czas, aby podołać zapotrzebowaniu nazistów na sprzęt, bawarskie zakłady zatrudniały także m.in. więźniów z obozów koncentracyjnych oraz pracowników przymusowych.